خانه / اخبار / اثر پروانه ای: چگونه کانادایی ها با گوشی های هوشمندشان به دانشمندان در شناسایی تنوع گونه ها کمک می کنند- copy

اثر پروانه ای: چگونه کانادایی ها با گوشی های هوشمندشان به دانشمندان در شناسایی تنوع گونه ها کمک می کنند- copy

مشاهدات آماتوری مربوط به بیش از 100 هزار گونه پروانه به همراه گنجینه ای از اطلاعات علمی و حرفه ای، تصویری غنی تر از جهان طبیعت نمایان کرده اند.

برای مدت بیش از شش سال، یک گروه از شهروند-دانشمندان در سراسر کانادا، در باغ ها، مسیرهای پیاده روی جنگلی و زمین های خالی در جستجوی پروانه ها بودند. مشاهدات آنها شامل دهها هزار نمونه جمع آوری شده است که به عنوان یک منبع آنلاین در سایتی با نام eButterfly گردآوری شده است، جایی که محققان اقدام به مرتب کردن و تجزیه و تحلیل انبوهی از گزارشات و عکس ها می کنند تا دریابند که آنها چه چیز جالبی برای گفتن در مورد این حشرات زیبای رنگارنگ و بالدار دارند.

در حال حاضر نتیجه این یافته ها و بررسی ها مشخص شده و معلوم می شود که این پروانه های بی شمار چیزهای جالبی برای گفتن در مورد فعالیت های انسان و محیط پیرامون او دارند. بطور مثال، هنگامی که شور و اشتیاق علاقمندان آماتور با تخصص حرفه ای دانشمندان ترکیب می شود، نتیجه آن ارائه تصویری غنی تر و عمیق تر از جهان طبیعی پیرامون است.

Jeremy Kerr، استاد زیست شناسی در دانشگاه اتاوا که متخصص در علوم ماکرو اکولوژی (علمی درباره گونه ها و تنوع زیستی) است، می گوید: “این نشان می دهد که ما می توانیم چیزهایی را که قبلا نمی دانستیم کشف کنیم.”

نتایج جمع آوری شده در eButterfly، که اخیرا توسط تیم دکتر Kerr در مجله Global Change Biology خلاصه شده است، شامل پنج گونه پروانه شناسایی شده توسط ناظران آماتور است که قبلا در کانادا ثبت نشده بودند. دهها گونه دیگر نیز در سایت نشان داده شده است که دارای توزیع گسترده تری نسبت به آنچه که محققان حرفه ای (به تنهایی) تعیین کرده اند، می باشند. مشاهدات جمع آوری شده توسط آماتور ها در سراسر کشور نشان می دهد که حدود 3 گونه دیگر از پروانه نیز در هر کیلومتر مربع به غیر از آن چیزی که قبلا پیش بینی شده بود وجود دارد.

کمک های شهروند-دانشمندان زمانی که با داده های جمع آوری شده به شکل حرفه ای ترکیب شدند، به طور قابل توجهی درک دانشمندان را از میزان، زمان و غنای زندگی پروانه ها در کانادا بهبود بخشید. نکته قابل توجه این است که از آنجایی که پروانه ها نسبت به سایر گونه های حشرات قابل تشخیص تر هستند، اغلب به عنوان نگهبانانی عمل می کنند که می توانند نشان دهند که چگونه اکوسیستم ها در سراسر کشور به روند استفاده از زمین و تغییرات آب و هوایی پاسخ می دهند. ولی پیام گسترده تر این تحقیق آن است که با توجه به حجم مشاهدات، سازندگان eButterfly اکنون به سختی امکان تعیین کمیت برای این داده های شهروندی دارند.

Maxim Larriveé، سرپرست مجموعه و پروژه در اینسکتاریوم (محل نگهداری حشرات) مونترال، eButterfly را در سال 2012 در حالی که در آزمایشگاه دکتر Kerr مشغول به کار بود راه اندازی نمود. وی می گوید:”من می دانستم که مشاهدات شهروندان اطلاعات جدیدی را ارائه می دهد، اما دیدن میزان این مشارکت و نحوه نشان دادن آن بسیار چشمگیر است.”

در حالی که دانشگاهیان به طور کلی ایده گرایش عمومی را به عنوان راهی برای ایجاد شور و شوق در کار خود تحسین می کنند، اما در واقع میزان مفید بودن اطلاعاتی که توسط افراد غیر کارشناس جمع آوری می شود، همواره موضوع بحث مداوم بوده است. Peter Soroy، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اتاوا که این تحلیل را انجام داده می گوید چالش اصلی محتوای مشاهدات آماتوری این است که داده های زیست محیطی از هر نوعی ذاتا “پر هیاهو” هستند. اغلب تفکیک روند های بلند مدت از تصادفی بودن سیستم های زیستی، کاری دشوار است. بنابراین زمانی که مشاهدات شهروندان به این مطالعات اضافه شدند وی متعجب شد که آیا این داده ها کمکی به روشن شدن موضوع می کنند؟

برای فهمیدن این مطلب، آقای Soroy شروع به کار با مشاهدات انفرادی بیش از 100 هزار پروانه در کانادا نمود که توسط ناظران آماتور به  eButterfly ارائه شده بود. او همچنین نگاهی به اطلاعات و داده های حرفه ای که در طول بیش از یک قرن از مجموعه های تحقیقاتی در موزه های سراسر کشور گرفته شده است، داشت.

آقای Soroy در مقایسه این دو بخش از داده ها، از تناسب و مطابقت آنها با یکدیگر بسیار شگفت زده شد. از میان اطلاعات 312 گونه پروانه، این دو گروه دارای همپوشانی اطلاعات برای حدود 265 گونه بودند. در حالی که مشاهدات آماتوری به صورت سیستماتیک جمع نمی شوند و به طور معمول در مکان هایی قرار می گیرند که مردم تمایل دارند، حجم منحصر بفرد آنها وزنی آماری به این مشاهدات بخشید تا از لحاظ علمی مورد توجه قرار بگیرند.

اما به عقیده دکتر Kerr جادوی واقعی آن چیزی است که در زمان ترکیب داده های حرفه ای و آماتوری با یکدیگر اتفاق افتاده است، و از این اطلاعات برای ایجاد یک نقشه در گستره کانادا استفاده شده است که فراوانی گونه های نسبی پروانه ها را از مرز ایالات متحده تا قطب شمال بر اساس درجه حرارت و دیگر عوامل محیطی پیش بینی می کند. نتایج نشان می دهند که داده های علمی جمع آوری شده توسط شهروندان سطوح دقیقی را به تصویر می کشند که دانشمندان به تنهایی نمیتوانستند به آن دست یابند. دکتر Kerr در این باره گفت: “این چیزی نیست که ما خودمان بتوانیم انجام دهیم.” و افزود:”فقط وجود دانشمندان به تنهایی کافی نیست.”

در تصویر زیر پراکندگی گونه های مختلف پروانه ها را در سراسر کانادا مشاهده می کنید.

ایده استفاده از اینترنت برای جمع آوری مشاهدات آماتوری از گونه های مختلف جانداران، به حداقل 14 سال قبل بر می گردد، یعنی زمانی که دانشگاه Cornell آمریکا اقدام به راه اندازی eBird کرد، و اکنون به یک پدیده جهانی تبدیل شده است. دنبال کنندگان و مشاهده گران پرندگان، که بسیاری از آنها این کار را به عنوان سرگرمی تخصصی انجام می دهند و همواره در جستجوی گونه های نادر هستند، نقطه شروع آشکاری برای دانشمندان بودند تا به امکان برون سپاری کارها به داوطلبین مردمی پی ببرند.

راز موفقیت eButterfly تنها در تعداد مشاهدات جمع آوری شده آن نیست (در حال حاضر تعداد آنها شامل تمام اطلاعات جمع آوری شده درباره پروانه ها توسط زیست شناسان کانادایی از قرن نوزدهم تا امروز است) بلکه در روش بررسی این مشاهدات برای جلوگیری از بروز اشتباهات است. این کار توسط تعداد انگشت شماری از متخصصین اعتبار سنجی انجام می شود، بدین گونه که آنها مشاهدات و عکس ها را بررسی می نمایند تا از صحت و قابل قبول بودن آنها اطمینان حاصل کنند.

Ross Layberry، همه مشاهداتی را که از استان های انتاریو، کبک و مانیتوبا بدست آمده است را به کار گرفته است و می گوید طی هفته جاری، او 110،250 مورد مشاهده شخصی از پروانه ها که توسط شهروند- دانشمندان ارسال شده اند را مورد بررسی قرار داده است. آقای Layberry که از لحاظ فنی خود یک آماتور است، می گوید که او از زمانی که در انگلستان حضور داشت نسبت به پروانه ها مشتاق شده است. هنگامی که او در سال 1962 به منطقه اتاوا مهاجرت کرد، در حالی که مشغول ساخت یک مجموعه شخصی با بیش از 1000 گونه بود، خیلی زود یاد گرفت چگونه مجموعه های بسیار بزرگتری از گونه های آمریکای شمالی را که پیدا می کرد شناسایی کند. در سال 1998 او مرکز Butterflies of Canada را تأسیس کرد.

وی که در حال حاضر 78 ساله است می گوید که او معمولا چند ساعت در هفته صرف بررسی مشاهداتی که به eButterfly ارسال می شوند می کند و به تایید صحت گونه های گزارش شده کمک می کند. او می گوید این پروژه توانایی های او را برای تشخیص بین گونه های نزدیک به هم از قبیل Atlantis Fritillary و Aphrodite Fritillary، که به جز رنگ چشم در سایر موارد مشابه می باشند، افزایش داده است.

در حالی که مطالعه دانشگاه اتاوا تنها بر روی مشاهدات کانادایی در طی سه سال اول راه اندازی eButterfly انجام شد، این پروژه از آن زمان به بعد با دریافت گزارش هایی از شهروند- دانشمندان در ایالات متحده گسترش یافت. Wayne Thogmartin، اکولوژیست مرکز بررسی های زمین شناسی ایالات متحده در ویسکانسین، می گوید که وی توانسته است از این داده ها برای تحقیقات ردیابی خود از الگوهای مهاجرت پروانه سلطنتی استفاده کند.

Dr. Thogmartin می افزاید که داده های علمی جمع آوری شده توسط شهروندان، با ویژگی های و خصوصیاتی که دانشمندان به آن نیاز دارند برابری می کنند. به عقیده او، قدرت eButterfly در این است که اگر ما اطلاعات کافی در سطح منطقه وسیعی جمع آوری کنیم، هنوز هم پتانسیل برای کشف الگوهای گسترده تری از گونه ها وجود خواهد داشت.

Kent McFarland، زیست شناس مرکز مطالعات اکولوژیک Vermont، از سال 2014 با eButterfly کار کرده است. او گفت که پایگاه داده در حال حاضر به نقطه انعطافی رسیده است که جریان اطلاعات ورودی به آن، نشان دهنده پتانسیل واقعی آن می باشد. او به ویژه علاقمند است که پروژه را به بخش های جنوبی تر در آمریکای مرکزی گسترش دهد، جایی که غنای گونه های پروانه ای در ارتباط با آب و هوای شمالی افزایش می یابد و اطلاعات در این زمینه فعلا کم است.

طبق گفته های آقای Soroye، مهمترین نتیجه تجزیه و تحلیل های او این بوده است که چگونه به بهترین شکل از ترکیب اطلاعات حرفه ای موجود و اطلاعات ارائه شده توسط شهروندان استفاده کنیم تا موجب پیشرفت بیشتر علوم گردیده و تغییرات ایجاد شده در گونه ها را پیگیری و رصد نماییم و اطلاعات مفیدی در اختیار  سیاست گذاران مربوط به این بخش قرار دهیم.

او گفت: “در هر دو رویکرد نقاط قوتی وجود دارد و این زمانی است که شما هر دوی آنها را با هم ترکیب نمایید تا بهترین نتیجه را دریافت کنید.”

با توجه به اینکه تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسانی، در حال ایجاد تغییرات عمده قاره ای با سرعتی بالا می باشند، شاید بیشترین امیدی که دانشمندان اکنون دارند به این است که اطلاعاتی را که شهروند- دانشمندان و افراد علاقمند با گوشی های تلفن هوشمند خود ثبت و ضبط می کنند را طبقه بندی نمایند. در واقع این افراد با گرفتن عکس و فیلم و جمع آوری اطلاعات از پروانه هایی که در نزدیکی خود می بینند، می توانند به عنوان چشمان دانشمندان در نقاط مختلف عمل نمایند.

درباره ی kiyomars

مطلب پیشنهادی

معافیت مالیاتی تعاونی‌ مرزنشینان نیاز به مصوبه جدید دارد…

محمد شریعتمداری شامگاه دوشنبه در حاشیه نشست با اتاق تعاون و تعاونگران استان هرمزگان در ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *